Εξώφυλλο & Δελτίο τύπου

1η Έκδοση: Οκτώβριος 2026

Λέξεις: Άντζελα Δημητρακάκη | Φωτογραφίες: Δημήτρης Κεχρής

Προς την αναμνημόνευση του απόκοσμου: μια ιστορία για την πρώτη παγκόσμια καραντίνα.

Το ΑΙΤΗΜΑ είναι η ιστορία δύο ανθρώπων που µπαίνουν σε ένα σπασµένο αυτοκίνητο λίγο πριν την πρώτη πλανητική καραντίνα.

Το ΑΙΤΗΜΑ είναι µια σειρά από πρόχειρα αιτήµατα που αρθρώνονται σε συνθήκες πανικού, υπερδιέγερσης, αγάπης, διάβρωσης, παραίσθησης.

Το ΑΙΤΗΜΑ είναι µια νεογοτθική σύνθεση, φωτογραφική και λεκτική, ενάντια στη µετέπειτα µαζική απώθηση της πρώτης πραγµατικά οικουµενικής πανδηµίας του εικοστού πρώτου αιώνα ως υπαρξιακού, πολιτικού, οικονοµικού και διαπροσωπικού γεγονότος.

Οι δύο άνθρωποι που αρχικά συνέρχονται ώστε να υπάρξει το ΑΙΤΗΜΑ συνδέονται µε άλλους ανθρώπους, όµως όλοι παραµένουν αόρατοι. Μόνο όσα τους περιβάλλουν φτάνουν σε εµάς χάρη στη συνείδηση, τη γλώσσα, το φως.

Το ΑΙΤΗΜΑ θα διασχίζει για πάντα το νέο απόκοσµο. Θα είναι µια ανατάραξη του µνηµονικού αισθήµατος όταν η έναρξη του νέου απόκοσµου θα έχει ξεχαστεί.

Επιπλέον στοιχεία για το βιβλίο, σύμφωνα με τους δημιουργούς του:

Το ΑΙΤΗΜΑ επεξεργάζεται την αίσθηση του αλλόκοσμου και της δυσκολίας αποδοχής της πραγματικότητας που σήμανε για πολλούς ανθρώπους, και σίγουρα για εμάς, η πρώτη καραντίνα ως διαχείριση της υγειονομικής κρίσης του νέου κορονοϊού.

Στον παγκόσμιο χάρτη, η πρώτη σχετική καραντίνα επιβλήθηκε στη Γουχάν της Κίνας στις 20 Ιανουαρίου 2020, ήταν ωστόσο θέμα χρόνου η εφαρμογή της και στην Ελλάδα, όπου ήρθε τον Μάρτιο. Γενικά, η πρώτη καραντίνα υπήρξε ένα απροσδόκητο τραύμα άνισης κατανομής θανατικού, πένθους, εγκλεισμού, μοναξιάς, φόβου, ενδοοικογενειακής βίας, επισφάλειας, μαρτυρίου αλλά και παράδοξης ελπίδας στις σύγχρονες κοινωνίες. Αν υπήρχε κάποιο κοινό βίωμα, αυτό ήταν το ζαλιστικό αίσθημα της άγνοιας για το άμεσο μέλλον: Τι θα γινόταν; Και: Τι ήταν αυτό που συνέβαινε; Βιώναμε κάποια τομή με «πριν» και «μετά»;

Μας πήρε πολύ χρόνο –μισή δεκαετία– για να επιχειρήσουμε την επιστροφή στην ιδιόρρυθμη αίσθηση αυτών των ερωτημάτων που δεν θέλαμε να παραμείνουν «αναμνήσεις». Θελήσαμε μια προσέγγιση μέσα από προσωπικά αλλά κατά βάση πολιτικά ερωτήματα που προέκυπταν για τα οικεία μας πρόσωπα, στις οικογένειες και τις φιλίες μας, σε συνθήκες άγχους, στωικότητας, ενίοτε και μαύρου χιούμορ.

Το βιβλίο φτιάχτηκε για να μην ξεχάσουμε τι συνέβη στην καθημερινή και ψυχική ζωή την άνοιξη του 2020.

«Αίτημα»: Ένα ρηξικέλευθο βιβλίο από την Άντζελα Δημητρακάκη και τον Δημήτρη Κεχρή, γράφει η Αιμιλία Καραλή, στην εφημερίδα ΠΡΙΝ

Το νέο βιβλίο της Άντζελας Δημητράκη και του Δημήτρη Κεχρή που κυκλοφορεί από τις είναι μια υβρδική σύνθεση λόγου και εικόνας για το πως το καθημερινό και το γνώριμο γίνεται αλλόκοτο. Αποτελείται από 26 μικροδιηγήματα εμπνευσμένα από τον εγκλεισμό κατά την πανδημία. Γιατί και πώς αξίζει να διασωθεί από τη λήθη ένα βαθύ κοινωνικό τραύμα που οδήγησε σε κενό και απώλεια, σε κάθε μορφή αποξένωσης που βιώθηκε από τους συγγραφείς και την κοινότητα που τους περιέβαλε; Μπορεί άραγε ένα τέτοιο πόνημα να δράσει ως κάθαρση λυτρωτική του πανικού και του τρόμου που προκάλεσε ο εγκλεισμός κατά την πανδημία του κορωνοϊού; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που εγείρονται όταν κανείς διαβάσει προσεκτικά το βιβλίο Αίτημα της Άντζελας Δημητράκη και του Δημήτρη Κεχρή, ένα υβριδικό είδος μεταξύ λόγου και εικόνας.

Το Αίτημα, δηλώνουν, «επεξεργάζεται την αίσθηση του αλλόκοσμου της δυσκολίας αποδοχής της πραγματικότητας που σήμανε για πολλούς ανθρώπους, και σίγουρα για εμάς, η πρώτη καραντίνα ως διαχείριση της υγειονομικής κρίσης του νέου κορονοϊού» (σελ. 80) (...) 

Αιμιλία Καραλή
Εφημερίδα ΠΡΙΝ - 08/11/2026
_{(Το κείμενο αυτό διαβάστηκε στην παρουσίαση του βιβλίου στις 19/10/2026 στο βιβλιοκαφέ Έναστρον)}

Μοναξιά και συντροφικότητα στα χρόνια της πανδημίας
γράφει η Μαρία Μοίρα, στην Bookpress

Και ξαφνικά ο πλανήτης κράτησε την ανάσα του αιφνιδιασμένος. Μια ευεργετική σιωπή απλώθηκε παντού. Σταμάτησαν οι μετακινήσεις των αυτοκινήτων, των αεροπλάνων, των πλοίων και οι φάλαινες στα βάθη των ωκεανών και τα νοήμονα δελφίνια απόρησαν για την αναπάντεχη αλλαγή. Ο φόβος του θανάτου, της μοναξιάς, του εγκλεισμού, η ανατροπή κάθε παρήγορης καθησυχαστικής ρουτίνας, που έδινε μια ψευδαίσθηση ελευθερίας και αυτοδιάθεσης στην καθημερινότητα, τρύπωσε στις καρδιές των ανθρώπων και έμεινε εκεί σαν δυσοίωνο προμήνυμα ενός αβέβαιου δυστοπικού μέλλοντος.

Ένα μικρό βιβλίο που μιλά με ποιητικό τρόπο για την πρόσφατη πανδημία μοιράζοντας ισότιμα και αξεχώριστα το βάρος των νοημάτων, των σκέψεων και των αισθήσεων ανάμεσα στις λέξεις της Άντζελας Δημητρακάκη και στις φωτογραφίες του Δημήτρη Κεχρή. Το Αίτημα απευθύνεται στο αναγνωστικό κοινό τώρα, που κατακάθισε ο κουρνιαχτός των μέτρων πολιτικής προστασίας και κόπασε ο θόρυβος των ιατρικών ανακοινώσεων και των επιστημονικών αναλύσεων. Τώρα που η κατάσταση έκτακτης ανάγκης παραχώρησε τη θέση της σε μια εύθραυστη πλασματική αισιοδοξία. Σε μια παράξενη αίσθηση αναστολής του επείγοντος, σε μια αμήχανη επάνοδο στην κανονικότητα μπολιασμένη με μπόλικη αμφιβολία. (...)

Διαβάστε περισσότερα, εδώ
Μαρία Μοίρα, Bookpress (12/11/2026)

Διαβάστε εδώ μια παρουσίαση του βιβλίου από τον κριτικό Βαγγέλη Χατζηβασιλείου στο ΑΠΕ-ΜΠΕ (6/11/2026).