Εξώφυλλο
1η Έκδοση: Οκτώβριος 2026
Λέξεις: Άντζελα Δημητρακάκη | Φωτογραφίες: Δημήτρης Κεχρής
Προς την αναμνημόνευση του απόκοσμου: μια ιστορία για την πρώτη παγκόσμια καραντίνα.
Το ΑΙΤΗΜΑ είναι η ιστορία δύο ανθρώπων που µπαίνουν σε ένα σπασµένο αυτοκίνητο λίγο πριν την πρώτη πλανητική καραντίνα.
Το ΑΙΤΗΜΑ είναι µια σειρά από πρόχειρα αιτήµατα που αρθρώνονται σε συνθήκες πανικού, υπερδιέγερσης, αγάπης, διάβρωσης, παραίσθησης.
Το ΑΙΤΗΜΑ είναι µια νεογοτθική σύνθεση, φωτογραφική και λεκτική, ενάντια στη µετέπειτα µαζική απώθηση της πρώτης πραγµατικά οικουµενικής πανδηµίας του εικοστού πρώτου αιώνα ως υπαρξιακού, πολιτικού, οικονοµικού και διαπροσωπικού γεγονότος.
Οι δύο άνθρωποι που αρχικά συνέρχονται ώστε να υπάρξει το ΑΙΤΗΜΑ συνδέονται µε άλλους ανθρώπους, όµως όλοι παραµένουν αόρατοι. Μόνο όσα τους περιβάλλουν φτάνουν σε εµάς χάρη στη συνείδηση, τη γλώσσα, το φως.
Το ΑΙΤΗΜΑ θα διασχίζει για πάντα το νέο απόκοσµο. Θα είναι µια ανατάραξη του µνηµονικού αισθήµατος όταν η έναρξη του νέου απόκοσµου θα έχει ξεχαστεί.
Επιπλέον στοιχεία για το βιβλίο, σύμφωνα με τους δημιουργούς του:
Το ΑΙΤΗΜΑ επεξεργάζεται την αίσθηση του αλλόκοσμου και της δυσκολίας αποδοχής της πραγματικότητας που σήμανε για πολλούς ανθρώπους, και σίγουρα για εμάς, η πρώτη καραντίνα ως διαχείριση της υγειονομικής κρίσης του νέου κορονοϊού.
Στον παγκόσμιο χάρτη, η πρώτη σχετική καραντίνα επιβλήθηκε στη Γουχάν της Κίνας στις 20 Ιανουαρίου 2020, ήταν ωστόσο θέμα χρόνου η εφαρμογή της και στην Ελλάδα, όπου ήρθε τον Μάρτιο. Γενικά, η πρώτη καραντίνα υπήρξε ένα απροσδόκητο τραύμα άνισης κατανομής θανατικού, πένθους, εγκλεισμού, μοναξιάς, φόβου, ενδοοικογενειακής βίας, επισφάλειας, μαρτυρίου αλλά και παράδοξης ελπίδας στις σύγχρονες κοινωνίες. Αν υπήρχε κάποιο κοινό βίωμα, αυτό ήταν το ζαλιστικό αίσθημα της άγνοιας για το άμεσο μέλλον: Τι θα γινόταν; Και: Τι ήταν αυτό που συνέβαινε; Βιώναμε κάποια τομή με «πριν» και «μετά»;
Μας πήρε πολύ χρόνο –μισή δεκαετία– για να επιχειρήσουμε την επιστροφή στην ιδιόρρυθμη αίσθηση αυτών των ερωτημάτων που δεν θέλαμε να παραμείνουν «αναμνήσεις». Θελήσαμε μια προσέγγιση μέσα από προσωπικά αλλά κατά βάση πολιτικά ερωτήματα που προέκυπταν για τα οικεία μας πρόσωπα, στις οικογένειες και τις φιλίες μας, σε συνθήκες άγχους, στωικότητας, ενίοτε και μαύρου χιούμορ.
Το βιβλίο φτιάχτηκε για να μην ξεχάσουμε τι συνέβη στην καθημερινή και ψυχική ζωή την άνοιξη του 2020.
|