"Δεν ήρθα γιατί τους λυπάμαι.
Ήρθα γιατί τους θαυμάζω."
Ο Χρίστος Γεωργάλας, καθηγητής Χειρουργικής Κεφαλής και Τραχήλου, βρέθηκε για δεύτερη φορά στη Γάζα, στο νοσοκομείο Νάσερ, ως εθελοντής για ένα μήνα την Άνοιξη του 2025.
Το βιβλίο αυτό αποτελείται από σημειώσεις που κράτησε και φωτογραφίες που τράβηξε ζώντας και δουλεύοντας στο μεγαλύτερο ενεργό νοσοκομείο της Γάζας, Απρίλιο και Μάιο του 2025. Περισσότερο από μια καταγραφή σε πρώτο πρόσωπο μιας γενοκτονίας, είναι ένας φόρος τιμής στη δύναμη και την ομορφιά των ανθρώπων της Γάζας και των υγειονομικών της, των πραγματικών ηρώων αυτής της ιστορίας.
Τα έσοδα του βιβλίου θα δοθούν στη MAP – Medical Aid for Palestinians και στο March to Gaza Ελλάδας.
Διαβάστε απόσπασμα από την προδημοσίευση του βιβλίου, στο Ποντίκι (7/3/2026), εδώ.
Συνέντευξη στον Κώστα Ζαφειρόπουλο για την Εφημερίδα Συντακτών «Δεν αισθάνεται κανένας ότι υπάρχει εκεχειρία στη Γάζα»
Ο Χρίστος Γεωργάλας είναι ένας καταξιωμένος χειρουργός κεφαλής και τραχήλου, ήταν ένας από τους ελάχιστους Ελληνες γιατρούς που εργάστηκαν εθελοντικά στη Γάζα. Βρέθηκε στο Νοσοκομείο Νάσερ στη Χαν Γιουνίς στη νότια Γάζα, για έναν μήνα, στο πλαίσιο αποστολής της βρετανικής οργάνωσης Medical Aid for Palestinians, από τις 21 Απριλίου 2025 έως τις 21 Μαΐου. Η «Εφ.Συν.» ήταν από τα πρώτα μέσα ενημέρωσης που κατέγραψαν τη μαρτυρία του («Θέλουν να ξεγράψουν το μέλλον της Γάζας», 25.5.2025).
Από τότε έχει δώσει συνεντεύξεις σε μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα στο εξωτερικό (BBC, DW, Sky news, κινεζικό πρακτορείο ειδήσεων κ.ά.) και παρευρεθεί σε πολλές εκδηλώσεις αλληλεγγύης στους Παλαιστινίους στην Ελλάδα. Βρετανοί συνάδελφοί του που ήταν μαζί του στην αποστολή, όταν γύρισαν πίσω κλήθηκαν από διάφορες επιτροπές της βρετανικής Βουλής για να περιγράψουν αναλυτικά όσα έζησαν. Στην Ελλάδα δεν υπήρξε κανένα θεσμικό ενδιαφέρον.
Στις εβδομάδες που βρισκόταν εκεί κρατούσε σημειώσεις σε ένα προσωπικό ημερολόγιο και τράβηξε –στα κρυφά– πλήθος φωτογραφικών ντοκουμέντων. Οι σημειώσεις του, που μοιάζουν με ρεπορτάζ πολεμικού ανταποκριτή, έγιναν βιβλίο, που κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες, με τον τίτλο «Ημερολόγιο Γάζας. Ιατρική εν μέσω γενοκτονίας». Το βιβλίο αφιερώνεται στους «υγειονομικούς, στους δημοσιογράφους και σε όσους πολεμούν με κάθε μέσο για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου στη Γάζα».
Από τότε που βρεθήκατε στη Γάζα μέχρι σήμερα, η γενοκτονία παρατάθηκε, η ανθρωπιστική κρίση βάθυνε, οι νεκροί πολλαπλασιάστηκαν και στη συνέχεια ήρθε η «εκεχειρία» και τώρα ένας νέος, απρόβλεπτος γενικευμένος πόλεμος στην περιοχή. Εχετε κρατήσει επαφή με τους συναδέλφους σας εκεί;
Φυσικά! Εχουμε μια ομάδα στο WhatsApp με συναδέλφους γιατρούς που βρίσκονται στο νοσοκομείο Νάσερ και ανταλλάσσουμε μηνύματα σχεδόν καθημερινά, μου στέλνουν φωτογραφίες, βίντεο, συζητάμε για περιστατικά που αντιμετωπίζουν, κάποιες φορές θέλουν τη γνώμη μου.
Οταν είχε γίνει η απελευθέρωση των απαχθέντων Παλαιστινίων από το Ισραήλ, είχαν στείλει κάποιες συγκλονιστικές φωτογραφίες και βίντεο, όπως για παράδειγμα ένας ειδικευόμενος με τον αδελφό του που ήταν έναν χρόνο στα μπουντρούμια του καθεστώτος του Ισραήλ. Ηταν κρατούμενος για έναν χρόνο χωρίς δίκη, χωρίς κατηγορία, απήχθη ως όμηρος για να χρησιμεύσει σε ανταλλαγή. Βασανίστηκε και έχασε σχεδόν 30 κιλά. Ηταν συγκλονιστική πραγματικά η στιγμή της συνένωσης των δυο αδελφιών, πόση ζεστασιά κι αγάπη έβγαζαν. Εχω δει φοβερές σκηνές. Και παράλληλα μου μεταφέρουν τις δυσκολίες με τους ασθενείς τους που χρειάζεται να μεταφερθούν έξω από τη Γάζα. (...).
Διαβάστε τη συνέχεια εδώ Εφημερίδα Συντακτών, 22/03/2026
Έτσι έζησα τη Γενοκτονία των Παλαιστινίων σε νοσοκομείο στη Γάζα,
Συνέντευξη στη Voria.gr και τον Γιώργο Μητράκη
(...) Αν και η ιστορία γράφεται πάντα από χρονική απόσταση και επιστήμονες με κρύο αίμα πάντα θα έχει αξία όσα μεταφέρει κάποιος που λέει «ήμουν κι εγώ εκεί». Η ανθρώπινη μαρτυρία, όσο υποκειμενική κι αν είναι, συνιστά μοναδικό ντοκουμέντο, αφού με τη φόρτιση της στιγμής μεταφέρει ατμόσφαιρες, αισθήματα και συναισθήματα. Με αυτά τα δεδομένα το βιβλίο του γιατρού Χρήστου Γεωργάλα με τίτλο «Ημερολόγιο Γάζας» και υπότιτλο «Ιατρική εν μέρει γενοκτονίας» (Εκδόσεις Τόπος) είναι ένα ντοκουμέντο, που δύσκολα μπορεί να προσπεράσει κανείς. Με κείμενα που γράφτηκαν στη Γάζα τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2025, αλλά και φωτογραφίες που τραβήχτηκαν εκεί την ίδια περίοδο, όταν ο γιατρός βρέθηκε για ένα μήνα σε νοσοκομείο της περιοχής. Στη συνέντευξη που παραχώρησε στη Voria.gr o Χρήστος Γεωργάλας επιστρέφει νοερά στη Χαν Γιουνίς και μιλάει με το πάθος του ανθρώπου που βρέθηκε στη δίνη των γεγονότων. (...)
Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη, εδώ
Γ. Μητράκης / Voria.gr (29/03/2026)
Ο χειρουργός Χρίστος Γεωργάλας περιγράφει τη ζωή μέσα σε ένα νοσοκομείο πολέμου
Συνέντευξη στο ΒΗΜΑgazino, και τον δημοσιογράφο Κώστα Μπουρούση
(...) Όταν συναντάς έναν άνθρωπο που έχει επιστρέψει πρόσφατα από την κόλαση, περιμένεις μάλλον ενστικτωδώς να ακούσεις το τραύμα στις λέξεις του και να το μετρήσεις στις κινήσεις του. Όμως ο Χρίστος Γεωργάλας εκπέμπει μια παράδοξη, θαρρείς, ηρεμία. Και γι’ αυτό δεν ευθύνεται μόνο το γεγονός ότι πρόκειται για έναν έμπειρο χειρουργό βάσης κρανίου, κεφαλής και τραχήλου, που έχει μάθει να επιχειρεί με ολύμπια ψυχραιμία. Την άνοιξη του 2025 αποφάσισε να μεταφέρει αυτή την ακρίβεια – κυρίως όμως την ενσυναίσθησή του – στο πιο ανοιχτό και ανεπούλωτο τραύμα του πλανήτη. Ο Γεωργάλας άφησε την ασφάλεια και την άνεση του ιδιωτικού νοσοκομείου της Αθήνας όπου εργάζεται, ταξίδεψε με τη βρετανική οργάνωση Medical Aid for Palestinians (MAP) στην εμπόλεμη ζώνη της Μέσης Ανατολής και εγκαταστάθηκε για έναν µήνα στη νότια Γάζα, στο νοσοκοµείο Νάσερ. (...)
Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη, εδώ
Κώστας Μπορούσης, ΒΗΜΑgazino (06/04/2026)
Ημερολόγιο από τη Γάζα: Η μαρτυρία ενός γιατρού από τα νοσοκομεία της φρίκης
Συνέντευξη του Χρίστου Γεωργάλα, στον Πέτρο Κατσάκο και το ROSA.gr
(...) Η εμπειρία του καταγράφεται στο βιβλίο «Ημερολόγιο Γάζας: Ιατρική εν μέσω γενοκτονίας», που βασίζεται σε ημερολογιακές σημειώσεις από την παρουσία του στο πεδίο. Μέσα από σύντομα, χρονικά αποσπάσματα, περιγράφει την καθημερινότητα ενός νοσοκομείου που λειτουργεί υπό διαρκή πίεση, με μαζική εισροή τραυματιών, κυρίως παιδιών με βαριές εσωτερικές κακώσεις από θραύσματα και περιορισμένες δυνατότητες περίθαλψης και μεταφοράς. Καταγράφει, επίσης, περιστατικά ισραηλινών επιθέσεων σε υγειονομικές δομές, όπως το πλήγμα στη μονάδα εγκαυμάτων του νοσοκομείου Νάσερ, αλλά και τη στοχοποίηση υγειονομικών από τον IDF, περιγράφοντας ένα περιβάλλον όπου η ιατρική πράξη ήταν ένας καθημερινός αγώνας ζωής και θανάτου όχι μόνο για τους τραυματίες αλλά και για το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του από τις εκδόσεις Τόπος, ο Χρήστος Γεωργάλας μιλά στην ROSA και αναφέρεται σε συγκεκριμένα περιστατικά ασθενών, όπως η μικρή Γαζέλα, η πορεία της οποίας από τον σοβαρό τραυματισμό μέχρι την επιβίωση αποτυπώνει τόσο τη σκληρότητα των συνθηκών όσο και την προσπάθεια διατήρησης της ζωής. Παράλληλα, περιγράφει τις οριακές αποφάσεις που καλούνται να λάβουν οι γιατροί, την εμπειρία της εργασίας σε ένα περιβάλλον όπου οι βασικοί κανόνες προστασίας των νοσοκομείων έχουν καταρρεύσει και τη διαχείριση της καθημερινότητας σε συνθήκες διαρκούς κινδύνου. Η μαρτυρία του συνδυάζει ιατρική ακρίβεια και προσωπική εμπειρία, καταγράφοντας με λεπτομέρεια όσα εκτυλίσσονται μέσα στα επείγοντα ενός νοσοκομείου στη Γάζα. (...)
Ημερολόγιο Γάζας: εκεί που η Μεγάλη Παρασκευή δεν τελειώνει ποτέ,
Συνέντευξη του Χρίστου Γεωργάλα, στον Πάρι Καρβουνόπουλο και στο Militaire
"Ένιωσα ο πιο πλούσιος άνθρωπος στον κόσμο όταν κατάφερα να μπω ως γιατρός στη Γάζα",
συνέντευξη στον Πάνο Χαρίτο, στην εκπομπή NonPapers
Υπάρχουν ακόμη ήρωες
γράφει ο Άρης Χατζηστεφάνου, στο INFOWAR
(...) Τις τελευταίες εβδομάδες κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Τόπος ένα ημερολόγιο του Χρίστου Γεωργάλα με τον τίτλο Ημερολόγιο Γάζας, Ιατρική εν μέσω γενοκτονίας. Αποτελείται από σημειώσεις που κράτησε και φωτογραφίες που έβγαλε δουλεύοντας για δεύτερη φορά ως εθελοντής στη Γάζα, στο νοσοκομείο Νάσερ. Όπως αναφέρουν οι εκδόσεις Τόπος «περισσότερο από μια καταγραφή σε πρώτο πρόσωπο μιας γενοκτονίας, είναι ένας φόρος τιμής στη δύναμη και την ομορφιά των ανθρώπων της Γάζας και των υγειονομικών της, των πραγματικών ηρώων αυτής της ιστορίας». Όπως λέει ο ίδιος «Δεν ήρθα γιατί τους λυπάμαι. Ήρθα γιατί τους θαυμάζω»
Θα άξιζε να αγοράσει κάποιος το βιβλίο και μόνο για το γεγονός ότι τα έσοδα, θα δοθούν στη MAP – Medical Aid for Palestinians και στο March to Gaza Ελλάδας. Υπάρχουν όμως πολλοί περισσότεροι λόγοι. Είναι η γραφή του Χρίστου Γεωργάλα που σε καθηλώνει. Είναι οι φωτογραφίες που παρά το γεγονός ότι τραβήχτηκαν κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες με ένα κινητό παρουσιάζουν τη Γάζα πέρα από την ψυχρή απεικόνιση του φακού με τη ματιά ενός ανθρώπου που φαίνεται ότι ξέρει τη γλώσσα της εικόνας. (...)
Προσθήκη στο καλάθι
