Όταν ξεκινούσε το Παγκόσμιο Κύπελλο, το 1930, ποιος μπορούσε να φανταστεί πως περίπου έναν αιώνα αργότερα θα είχε εξελιχθεί στο απόλυτο ποδοσφαιρικό «ραντεβού» και πως η ιδέα εκείνη θα έχει χαρίσει τόσες συγκινήσεις σε κάθε γωνιά του πλανήτη;
Κάποιοι διάβασαν γι’ αυτές, άλλοι τις είδαν στην τηλεόραση, οι πιο τυχεροί τις έζησαν ως θεατές στις εξέδρες… οι πραγματικά ευλογημένοι «έγραψαν» τις σελίδες στο βιβλίο της ιστορίας της διοργάνωσης, ως πρωταγωνιστές.
Το βιβλίο αυτό και οι συγγραφείς του στόχευσαν σε αυτή την τελευταία κατηγορία, αφήνοντας πολλούς από αυτούς που «σήκωσαν» το εμβληματικό τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου να ανοίξουν το κουτί των αναμνήσεών τους, παράλληλα µε όσους αποπειράθηκαν να το αγγίξουν αλλά δεν τα κατάφεραν.
Συνολικά, 45 άνθρωποι μοιράστηκαν τις ιστορίες τους πίσω από το τρόπαιο. Ακριβώς όπως το λέει ο τίτλος του βιβλίου και ακριβώς ό,τι δείχνει η φωτογραφία στο εξώφυλλό του, µε πολλά χέρια γύρω από το τρόπαιο να προσπαθούν να το αγγίξουν. Κάποια το βίωσαν. Κάποια άλλα, όχι. Όλοι, όμως, όπως κι αν το έζησαν και σε όποια φάση της ζωής τους, είτε ως παιδιά είτε ως έφηβοι ή ενήλικες, ένιωσαν τη μαγεία του.
Διαβάστε απόσπασμα από την προδημοσίευση του βιβλίου, εδώ (BOOKPRESS, 29/5/2026).
Δείτε τα προηγούμενα βιβλία του συγγραφέα:
Ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος μιλάει για το βιβλίο του, στο CretaOne
«Το ποδόσφαιρο είναι ίσως η μεγαλύτερη κοινωνική επιρροή στον κόσμο μετά τη θρησκεία. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί το έχουν χαρακτηρίσει ως μια σύγχρονη μορφή θρησκείας»,
Συνέντευξη στον Γιάννη Πανταζόπουλο και τη LIFO
(...) Η απόλυτη έκφραση αυτής της δύναμης είναι το Παγκόσμιο Κύπελλο. Το γεγονός ότι διεξάγεται κάθε τέσσερα χρόνια το κάνει μοναδικό. «Σε αντίθεση με τις διοργανώσεις που επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο, το Μουντιάλ παραμένει ένα σπάνιο γεγονός που όλοι περιμένουν με ανυπομονησία. Οι ποδοσφαιριστές το ονειρεύονται, οι φίλαθλοι μετρούν αντίστροφα και ολόκληρος ο πλανήτης μοιάζει να σταματά για έναν μήνα», επισημαίνει. «Είναι σαν μια σύγχρονη εκεχειρία», λέει. Και προσθέτει: «Για λίγες εβδομάδες οι άνθρωποι αφήνουν πίσω τους τα προβλήματα της καθημερινότητας και ζουν το παρόν. Παλιές παρέες ξανασυναντιούνται για έναν αγώνα, άνθρωποι που έχουν χρόνια να βρεθούν κάθονται ξανά μαζί μπροστά σε μια τηλεόραση και ξαναγίνονται παιδιά»: αυτό μόνο το Μουντιάλ μπορεί να το πετύχει. (...)
Προσθήκη στο καλάθι
