Τι κοινό έχουν η φαλαινοθηρία του 19ου αιώνα µε τον πόλεμο στο Βιετνάμ και τη γενοκτονία στη Γάζα; Γιατί αυξάνεται διαρκώς ο πληθυσμός που ζει σε φαβέλες; Πώς τα στρατόπεδα εγκλεισμού προσφύγων συνδέονται µε τις χωματερές; Ποια είναι η κόκκινη γραμμή που οδηγεί από την παραγωγή λιπασμάτων σε εκατομμύρια θανάτους; Γιατί σπαταλάμε το ένα τρίτο των τροφίμων που παράγουμε ενώ αυξάνονται οι πεινασμένοι; Τι σημαίνει ότι πολιτική είναι η διαχείριση του ενεργειακού πλεονάσματος; Άραγε είχε δίκιο ο Βάλτερ Μπένγιαµιν που υποστήριζε ότι η επανάσταση θα είναι το φρένο και όχι η ατμομηχανή της ιστορίας;
Μέσα από δώδεκα Κεφάλαια που πλέκουν προσωπικές ιστορίες, από ταξίδια σε όλο τον κόσμο, µε σημειώσεις από δεκαπέντε ταξιδιωτικά σημειωματάρια, επιστημονική σκέψη και πολιτική-οικονοµική ανάλυση, ο συγγραφέας βάζει πολλά και φαινομενικά ασύνδετα κομμάτια του παζλ στη θέση τους. Και έτσι ανασυνθέτει τον τρόπο που ο σύγχρονος καπιταλισμός και η δικτατορία του “business as usual” διαμορφώνουν έναν κόσμο που συστηματικά παράγει απόβλητους λαούς και ανθρώπους, αλλά και βουνά αποβλήτων.
Από τους επαγγελματίες συλλέκτες οστών στον «καπιταλισμό Mad Max», από τις χωματερές στα ομόλογα θανάτου, από τους Μοντέρνους Καιρούς του Τσάπλιν στο ναυάγιο του Τιτανικού, από τον Κωνσταντίνο Κονοφάγο στον Φριτς Χάµπερ, το βιβλίο χαρτογραφεί τις κοινωνικές και πολιτικές ρίζες της γενικευμένης κρίσης που ζούμε και σκιαγραφεί ένα πιθανό μονοπάτι εξόδου.
Ο συγγραφέας δεν δίνει εύκολες απαντήσεις, θέτει όμως, προσεκτικά και µε αναλυτική προσέγγιση, κρίσιμες ερωτήσεις, ανατρέποντας πολλές από τις καθιερωμένες βεβαιότητες. Πρόκειται για ένα βιβλίο- κολλάζ που διαβάζεται σαν ταξιδιωτική αφήγηση και αφήνει στο τέλος μια γλυκόπικρη, αλλά επίμονα αισιόδοξη επίγευση. Και είναι γραμμένο για όσους πιστεύουν ότι το να καταλαβαίνεις τον κόσμο είναι η πρώτη προϋπόθεση για να τον αλλάξεις.
Διαβάστε απόσπασμα από την προδημοσίευση του βιβλίου, εδώ (Ημεροδρόμος, 16/4/2026).
Διαβάστε απόσπασμα από την προδημοσίευση του βιβλίου, εδώ (DNEWS, 20/4/2026).
Δείτε το προηγούμενο βιβλίο του συγγραφέα:
Στις "Αντιθέσεις" μια συναρπαστική συζήτηση με τον αναλυτή κυκλικής οικονομίας και διαχείρισης αποβλήτων, συγγραφέα Αντώνη Μαυρόπουλο, από την τεχνητή νοημοσύνη και τις κοινωνικό-πολιτικές επιτπώσεις της σε παγκόσμια κλίμακα, μέχρι τους Απόβλητους- τα Απόβλητα και τα Μεταβολικά Ρήγματα την ενεργειακή κρίση και τις μεγάλες γεω-οικονομικές μεταβολές που σαρώνουν τις κοινωνίες. Με αφορμή το νέο του βιβλίο «Waste Side Stories Απόβλητοι – Απόβλητα – Μεταβολικά Ρήγματα», ο Αντώνης Μαυρόπουλος τοποθετεί την οικονομική και την περιβαλλοντική κρίση, με έναν τρόπο ολιστικό που συνδέει την ιστορική, κοινωνική και οικονομική εξέλιξη με την εξέλιξη της περιβαλλοντικής κρίσης και τις ασκούμενες πολιτικές.
Να καταλάβουμε τον κόσμο για να τον αλλάξουμε
γράφει ο Βασίλης Σκουρής, στο DNews
(...) Γι' αυτό πιστεύω ότι το πως θα εξελιχθεί ο κόσμος μας δεν είναι γραμμένο σε πέτρινες πλάκες. Εξαρτάται από το αν θα ξεπεράσουμε την απελπισία της μοναξιάς και τη μοναξιά της απελπισίας, αυτό το «είμαστε λίγοι» και το «δεν γίνεται τίποτα» που είναι τα πιο πολύτιμα όπλα των κυρίαρχων.
Δεν είμαστε λίγοι, το 90% των ανθρώπων στη γη έχει άμεσο υλικό συμφέρον για να αλλάξει η πορεία των πραγμάτων και να τερματιστεί η ξέφρενη πορεία προς την περιβαλλοντική και κοινωνική καταστροφή. Και δεν γίνεται τίποτα γιατί ακόμα δεν έχουμε βρει την κοινή γλώσσα και τα πολιτικά αιτήματα που θα μετατρέψουν την εμπειρία του κόσμου σε κοινωνική πάλη, σε πολιτικά αιτήματα και προγράμματα που θα αλλάζουν την κατάσταση. Και η αναζήτηση αυτής της κοινής γλώσσας και αυτών των πολιτικών είναι κάτι που αξίζει να ξεκινήσουμε και να μεταφέρουμε σαν ελπίδα στα παιδιά μας. Χρειαζόμαστε ένα νέο κοινωνικό-πολιτικό διαφωτισμό που θα νοηματοδοτήσει τις αποσπασματικές μας εμπειρίες. Η ιστορική αισιοδοξία είναι το ελάχιστο καθήκον μας μπροστά στο θαύμα της ζωής. (...)
Ένα έργο αναφοράς για πολλούς επιστημονικούς κλάδους,
γράφει η Μαρία Καραμανώφ, στο Kommon
(...) Μήπως λοιπόν η σοφία που μας προσφέρει το βιβλίο λειτουργεί αποτρεπτικά στην ανάληψη δράσης; Μήπως τελικά αποθαρρύνει αντί να κινητοποιεί, βλάπτει αντί να ωφελεί; Ο συγγραφέας λέει κατηγορηματικά όχι. Ο Εφιάλτης της Περσεφόνης που ζούμε σε όλο τον πλανήτη, αλλά δυστυχώς τα τελευταία χρόνια και σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας, δεν είναι η φυσιολογική και νομοτελειακή πορεία της ανθρωπότητας. Είναι ένα τεράστιο λάθος, το μεγαλύτερο στην ιστορία, και πρέπει επειγόντως να διορθωθεί. Δεν θα διορθωθεί με τρόπο μαγικό, με την έλευση κάποιου Μεσσία ούτε με κάποιο τεχνολογικό θαύμα από αυτά που μας υπόσχονται και δεν πραγματοποιούνται ποτέ, ακριβώς γιατί στηρίζονται στη χρήση των ίδιων ακριβώς μέσων και την επιδίωξη των ίδιων ακριβώς σκοπών που δημιούργησαν το πρόβλημα. Θα διορθωθεί όσο μπορούμε ακόμα να ξεχωρίζουμε το δίκιο από το άδικο, το σωστό από το λάθος, το αληθινό από το ψεύτικο, το ωραίο από το αποκρουστικό. Το βιβλίο του Αντώνη Μαυρόπουλου είναι πολύτιμο ακριβώς γι’ αυτό. Εύχομαι να είναι καλοτάξιδο όπως του αξίζει. (...)
Στην αίθουσα "Αντώνη Τρίτση" στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50) τη Δευτέρα 8/6/2026, οι εκδόσεις ΤΟΠΟΣ παρουσίασαν το νέο βιβλίο του Αντώνη Μαυρόπουλου «Waste Side Stories - Απόβλητοι, απόβλητα και μεταβολικά ρήγματα». Για το βιβλίο μίλησαν: Μαρία Καραμανώφ (Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας, Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας ε.τ.), Γιάννης Κιμπουρόπουλος (Δημοσιογράφος, Εφημερίδα των Συντακτών), Σωτήρης Καραμεσίνης (Σκηνοθέτης) και ο συγγραφέας Αντώνης Μαυρόπουλος. Την εκδήλωση συντόνισε ο δημοσιογράφος Βασίλης Σκουρής.
Από το μεταβολικό ρήγμα στην επαναστατική ρήξη,
γράφει ο Κώστας Χαριτάκης, στην εφημερίδα ΠΡΙΝ
(...) «Οι παραγκουπόλεις, όπως και οι χωματερές, συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο μέρος των αποβλήτων, οι πρώτες των ανθρώπινων και οι δεύτερες των υλικών». Ιστορίες από την πίσω αυλή της καπιταλιστικής βιτρίνας αφηγείται ο Αντώνης Μαυρόπουλος στο βιβλίο του Waste Side Stories – Απόβλητοι, Απόβλητα και Μεταβολικά Ρήγματα, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Τόπος. Και δεν μένει σε αυτό, αλλά τις συνθέτει σε μια βαθιά κριτική της καπιταλιστικής ανάπτυξης και του οικομοντερνισμού.
Η τριπλή περιβαλλοντική κρίση (κλιματική αλλαγή, απώλεια βιοποικιλότητας και συσσώρευση ρύπανσης) συμπυκνώνει όλες τις αντιθέσεις και τα αδιέξοδα του καπιταλισμού, στη σημερινή ολοκληρωτικά καταστροφική εποχή του. Αυτό προκύπτει αν αναζητήσουμε τις βαθύτερες ιστορικές αιτίες όλων των πλευρών της κρίσης, αν ενώσουμε τα κομμάτια του παζλ του «περιβαλλοντικού προβλήματος», και κυρίως αν ρίξουμε φως στις διασυνδέσεις του με το «κοινωνικό πρόβλημα», οι οποίες παραμένουν καλυμμένες κάτω από το χαλί του κυρίαρχου αναπτυξιακού μοντέλου. Αυτό επιχειρεί το βιβλίο του Αντώνη Μαυρόπουλου, υποβάλλοντας σε ανελέητη κριτική όλες τις προσπάθειες να παρουσιαστεί η περιβαλλοντική κρίση ως δήθεν «τεχνικό ζήτημα», ως πρόβλημα «επιστημονικής διαχείρισης», ως γενικό και αφηρημένο αποτέλεσμα της «ανθρώπινης παρέμβασης», αποκομμένο από τα χαρακτηριστικά των ιστορικά συγκεκριμένων κοινωνιών στα πλαίσια των οποίων κυοφορήθηκε. (...)
Διαβάστε περισσότερα, εδώ
Κώστας Χαριτάκης, Εφημερίδα ΠΡΙΝ (8/7/2026)
«Τα απόβλητα είναι το πιο ειλικρινές τεκμήριο ενός πολιτισμού»
Συνέντευξη του συγγραφέα, στον Κώστα Κατσουλάρη, για την BOOKPRESS
(...) Στο βιβλίο του Waste side stories – Απόβλητοι, Απόβλητα και Μεταβολικά Ρήγματα (εκδ. Τόπος), ο Αντώνης Μαυρόπουλος κάνει μια σύνδεση που δεν φαντάζει αυτονόητη σε πολλούς αναγνώστες: υποστηρίζει πως ο τρόπος που μια κοινωνία διαχειρίζεται τα απόβλητά της συνδέεται άμεσα με το πώς αντιμετωπίζει τα άτομα που βρίσκονται στο περιθώριο. Αντλώντας στοιχεία από τις εμπειρίες του σε διάφορες χώρες του κόσμου, και συνδέοντας την επιστημονική γνώση με το ενδιαφέρον για την κοινωνία, ο Μαυρόπουλος εξηγεί πώς τα σκουπίδια μπορούν να αποτελέσουν το «πιο ειλικρινές τεκμήριο ενός πολιτισμού».
Μιλήσαμε μαζί του για το βιβλίο του, για τα υλικά απόβλητα και τους «απόβλητους» ανθρώπους, για την κλιματική αλλαγή, για το κατά πόσο η ανάγκη αντιμετώπισης των μεγάλων ζητημάτων συνδέεται με την ανάγκη για μεγάλες πολιτικές αλλαγές, για τα περιβαλλοντικά ζητήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα κ.ά. (...)
Καιρός να συναρμολογήσουμε τα θραύσματα της εμπειρίας μας
γράφει ο Αντώνης Μαυρόπουλος, στην εφημερίδα Αυγή
(...) Το Waste Side Stories είναι ένα ταξίδι στις γειτονιές του κόσμου αλλά και στα άδυτα του μεταβολικού ρήγματος. Ταξιδεύοντας από τη Νέα Υόρκη και τη Γουατεμάλα ως το Λαύριο και την Καζαμπλάνκα, προσπάθησα να περιγράψω πως το μεταβολικό ρήγμα μετασχηματίζεται και γίνεται κρίση επάρκειας και ποιότητας τροφίμων, πως περνάει στο σώμα μας μέσα από τη διατροφή, πως επηρεάζει την υγεία μας αλλά και πως τελικά γίνεται και γνωσιακό ρήγμα που διαστρεβλώνει βαθιά τον τρόπο που καταλαβαίνουμε τη φύση και την ίδια τη ζωή.
Ζούμε σε έναν κόσμο που η εμπειρία μας γίνεται αντιληπτή με τη μορφή πολλών διαφορετικών θραυσμάτων. Το Waste Side Stories είναι η προσωπική μου προσπάθεια να ενώσω τα θραύσματα και να διαμορφώσω την εικόνα του κόσμου μας, μέσα από εκατοντάδες ταξίδια, πολλές κουβέντες, πολύ διάβασμα και πολλές μουσικές. Μία ματιά στην playlist του βιβλίου μιλάει από μόνη της. (...)
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο, εδώ
Αντώνης Μαυρόπουλος, Η Αυγή (29/7/2026)
Οι απόβλητοι, τα απόβλητα και η εποχή των πετυχημένων αποτυχιών στον πλανήτη Γη
Συνέντευξη του συγγραφέα, στη Voria
(...) Ο Αντώνης Μαυρόπουλος, στο βιβλίο του «Weste Side Stories» (εκδόσεις Τόπος) -καθόλου τυχαία ο τίτλος και η εμφάνισή του παραπέμπουν στο γνωστό μιούζικαλ «West Side Story»- προσπαθεί να εξηγήσει ορισμένα βασικά πράγματα. Κυρίως ότι η πρόοδος του δυτικού κόσμου τους τελευταίους αιώνες έχει ένα κόστος, που, πλέον, είναι δυσβάσταχτο και τείνει να καταστεί ανεξέλεγκτο. Πρόκειται για ζήτημα που απασχολεί πολλούς στον πλανήτη, το οποίο ο Μαυρόπουλος το παρουσιάζει συνολικά, βάζοντας στην εξίσωση μεθόδους και συμπεριφορές, που σίγουρα θα μπορούν να είναι διαφορετικές και εξίσου σίγουρα μπορούν -υπό προϋποθέσεις- να αλλάξουν. Όπως επισημαίνει, μιλώντας στη Voria.gr, τείνει να είναι συγκρατημένα αισιόδοξος επειδή η ανθρωπότητα εισέρχεται σε μία νέα περίοδο στην οποία σοβαρές και μεγάλης κλίμακας κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές είναι πλέον πολύ πιο εφικτές από ότι ήταν 50 χρόνια πριν. Το αν θα συμβούν -καταλήγει- μόνο η ζωή θα το δείξει, αλλά, πάντως, ένα παράθυρο ελπίδας έχει ανοίξει. (...)
Προσθήκη στο καλάθι
