ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΟΠΟΣ TOPOS PUBLICATIONS ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΟΠΟΣ TOPOS PUBLICATIONS
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΟΠΟΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ ΜΕΛΕΤΕΣ ΚΑΙ ΔΟΚΙΜΙΑ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΟΤΙΒΟ EBOOKS
Comics / Graphic Novel
Cult Stories
Αθλητισμός / σειρά Ballpen
Αστυνομική Λογοτεχνία
Βιογραφίες
Γελοιογραφίες
Δοκίμιο
Επιστημονική Φαντασία
Ερωτικό μυθιστόρημα
Εφηβική Λογοτεχνία
Θέατρο
Θεωρία / Εφαρμογές Τέχνης
Ιστορικό Μυθιστόρημα
Κλασική Λογοτεχνία
Κλασική λογοτεχνία / Λάμψη του Λόγου
Λευκώματα
Λογοτεχνικό Δοκίμιο
Μαγειρική
Μουσική
Μουσικολογία
Παιδικό Βιβλίο
Ποίηση
Πολιτικό μυθιστόρημα
Σύγχρονη Ελληνική Πεζογραφία
Σύγχρονη Ξένη Πεζογραφία
Τέχνη
Αναζήτηση
Συγγραφείς
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω
Τίτλοι
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω
Περιοδικά
ΚΡΙΣΗ
ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ
ΟΥΤΟΠΙΑ
ΣΥΝΑΨΙΣ
Πρακτορευόμενα
GRANT THORNTON
KOMMON
NEΔΑ
PUBLIC ISSUE
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ
ΙΕΘΣ
ΣΥΝΑΨΕΙΣ
Links
Οδηγός Ανάγνωσης
Κατάλογοι
Τα νέα του Τόπου
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΡΙΣΗ (2007-2017) & ΣΧΗΜΑΤΑ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ: Παρουσίαση του βιβλίου του Σταύρου Τομπάζου στην Λευκωσία,Τρίτη 11 Δεκεμβρίου
Συζήτηση για τα «μυστήρια της γραφής» απόψε στο βιβλιοκαφέ Vertigo στα Εξάρχεια με αφορμή  το μυθιστόρημα της Βίκυς Χασάνδρα "Άμμος στο βυθό".
''Ο Μαυροκόκκινος Δεκέμβρης'': παρουσίαση του νέου βιβλίου του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου στην Αθήνα, Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου
''Ο Μαυροκόκκινος Δεκέμβρης'': παρουσίαση του νέου βιβλίου του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου στη Θεσσαλονίκη, Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου
''Ο Μαυροκόκκινος Δεκέμβρης'': παρουσίαση του νέου βιβλίου του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου στα Τρίκαλα, Τρίτη 4 Δεκεμβρίου
"Δεν είναι ζωή να μην αλλάζεις ποτέ τόπο": Συνάντηση με τον Πατρίκ Ντεβίλ, συγγραφέα του «Χολέρα και Πανούκλα» στο Γαλλικό Ινστιτούτο
ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΣΤΟ ΤΣΙΜΕΝΤΟ: Παρουσίαση του βιβλίου του Νίκου Ιωαννίδη την Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2018 στην Ξάνθη
ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΣΤΟ ΤΣΙΜΕΝΤΟ: Παρουσίαση του βιβλίου του Νίκου Ιωαννίδη το Σάββατο 1 Δεκεμβρίου 2018 στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Καβάλας
Περισσότερα »
Το Γράμμα του Τόπου
Γράμμα του Τόπου
Δελτίο παραγγελίας

Εδώ μπορείτε να κατεβάσετε σε excel το δελτίο παραγγελίας των βιβλίων του Τόπου.

Όροι χρήσης

Παρακαλούμε, πριν την παραγγελία σας να διαβάσετε την Πολιτική Απορρήτου, τους Όρους Χρήσης και πληροφορίες για την Προστασία Προσωπικών Δεδομένων.

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ » Ποίηση
Γυμνός

Γυμνός

Τζούλις Λουάν

Σελ.: 96
Σχήμα: 15 x 24
ISBN: 978-960-499-052-8
Τιμή: 11,00 €
Τιμή online: 10,00 €


  Προσθήκη στο καλάθι

Επιμέλεια: Γιάννης Ξανθούλης

Αυτή τη φορά, στην ποιητική του δραστηριότητα, ο Λουάν Τζούλις προτιμά να είναι «Γυμνός». Γυμνός με τις αλήθειες του, που υπερασπίζει προσκολλημένος στις εμμονές του με ερωτικό και θρησκευτικό ζήλο. Θέματά του ο οικείος χώρος των παθών, η αδιαπραγμάτευτα καθοριστική σκιά της καταγωγής του, η περιπέτεια της καθημερινότητας όπως την επισημαίνει ο μοναχικά στοχαζόμενος ποιητής.

Γυμνός, απαλλαγμένος από κάθε ναρκισσισμό της βιοπάλης –που συνήθως ανακυκλώνει τα κλισέ της ήττας της– ξεδιπλώνει συχνά με γλαφυρές περιφράσεις των ελληνικών του (επιμένει πεισματικά να γραφεί ελληνικά) την πλούσια ευαισθησία του. Έτσι σχηματίζει έναν αναπάντεχο χάρτη ευάλωτων μα πολύτιμων αξιών, για να αποστάξει τελικά το ποιητικό ήθος του. Εξάλλου, αυτό το ήθος είναι και ο πυρήνας της ύπαρξής του…

 

Παρουσίαση στην Αυγή από την Έλσα Κορνέτη
Ο αθόρυβος αριστοτέχνης της μαύρης έκπληξης

Η ζωή γυρίζει στον κύκλο της ο κύκλος στον χρόνο του και ο χρόνος στον κόσμο του – η πτώση όμως φέρει πάντα κάτι το ηρωικό μέσα της. Κι ο ήρωας-αντιήρωας της ζωής μοιάζει να πέφτει διαρκώς ώσπου να πετύχει την τελική πτώση την τελευταία και ανεπίστρεπτη. Μια πτώση όμως που επιτυγχάνει το παράδοξο: να γίνει πτώση αθόρυβη, πτώση μυστικιστική μέσα από μια σταδιακή απαλλαγή από κάθε είδους βαρίδιο.
Ένας κόσμος συναντά έναν κόσμο διαφορετικό ή ένας διαφορετικός κόσμος συναντά απλά έναν κόσμο συνηθισμένο και ζουν μια κοινή ζωή. Γράφει ο ποιητής: Συνυπάρχουμε κι ελπίζουμε, περιμένοντας με τα μάτια στον ουρανό/ κάνοντας σταυρό,/ με το πιο βολικό χέρι/ Εγώ πρώτος.

Η ακοή και η μνήμη της ζωής συνυπάρχουν δαιμονικά, συνεργάζονται αγγελικά στο σημείο τομής, εκεί που συναντιούνται ένα παράλληλο κι ένα κάθετο σύμπαν, στην αγωνία της αναμέτρησης με το πεπρωμένο, στην κλήρωση μιας άδικης μοίρας, στην ανάγκη επεξήγησης του καταναγκασμού, με μια φαντασίωση πρόβλεψης και ελέγχου του πεπρωμένου. Λίγοι χαρακτηριστικοί στίχοι: Μη με παρεξηγήσετε./Ήρθα να σώσω αυτό το μπαούλο,/ που δεν αντέχει κλειδαριές. Ίσως το χαρίσω σε σας, ελαφραίνοντας τον εαυτό μου./ Δεν θέλω κανένας να είναι ορφανός, δεν θέλω.../

Οι μικρές ανθρώπινες στιγμές της ζωής συγκροτούνται σ’ ένα σώμα. Το σώμα συναντά τη σκέψη και γίνεται ένα σώμα σκεπτόμενο. Το δέρμα παύει να είναι σκληρό γιατί μια μακροχρόνια ευαισθησία το λεπταίνει. Ο ποιητής αισθάνεται διαφορετικός κι όχι μόνον γιατί αισθάνεται κυριολεκτικά μετανάστης και ξένος, αλλά διότι σαν καλλιτέχνης και δη ποιητής κομίζει κάτι διαφορετικό και συνήθως κωμικοτραγικό για τον περίγυρο τον βυθισμένο στην δήθεν κανονικότητα του. Και λοιπόν;/ Ας με εχθρεύονται οι Άγιοι/ που έχω τις λέξεις λατρευτική μου εικόνα. Και ο Θεός αν θέλει, ας πικραθεί,/ που έγραψα ύμνους με στίχους ταπεινούς.

Ο ποιητής μέσα από στίχους βαθιά εξομολογητικούς παραδέχεται ότι γνωρίζει να πέφτει και να ηττάται οικτρά από την ίδια του τη ζωή, τις συνθήκες, τα δεδομένα και το χρόνο ή από τον ίδιο του τον εαυτό με τον οποίο συχνά μονομαχεί. Η γυμνότητα από τον τίτλο έως το τελευταίο χαρακτηριστικό ποίημα της συλλογής με τον τίτλο «γυμνός» επιδέχεται πολλαπλές ενδιαφέρουσες ερμηνείες. Μετά την ποιητική επισκόπηση, εκτίμηση και αποτίμηση μιας ολόκληρης ζωής ο ποιητής επιθυμεί είτε την επιστροφή στην πρωταρχική μορφή της ζωής όταν ακόμα το σώμα, το πνεύμα και η ψυχή ήταν άγραφο χαρτί ή ακόμα και την μεταφορική κατάκτηση ενός νέου σώματος με την επαναφορά της αγνότητας γιατί η πορεία προς το τέλος μπορεί να σημάνει μια νέα αρχή.

Στο προφίλ του κάδρου,/ ένιωσα τον εαυτό μου βασιλιά/στην αυτοκρατορία των ποιημάτων./Έτσι πέρασα αυτή την Κυριακή, κουρασμένος, ανήσυχος, μελαγχολικός,/ ενώ σκεφτόμουν πως θα ζήσω παραπάνω μες στην ανάσα του κάδρου,/ εκεί στον τοίχο,/ βασιλιάς τώρα στο ηλιοβασίλεμα...

Το στοιχείο της εξομολόγησης στη σκηνή του βίου ενός άρρενος ποιητή ξαφνιάζει ευχάριστα κι αυτός είναι ένα τρόπος έκφρασης τολμηρός που είτε δεν τον συναντούμε συχνά είτε όταν τον συναντούμε σπανίως συγκινεί. Στην περίπτωση της πρόσφατης συλλογής του αλβανικής καταγωγής Λουάν Τζούλις, ο οποίος ζει πολλά χρόνια στην Ελλάδα γράφοντας σε άπταιστα ελληνικά, έχουμε έναν τύπο εξομολογητικής ποίησης βαθιά εσωτερικής, άμεσης, με απόλυτα ισορροπημένη θεατρικότητα, χωρίς στοιχεία υπερβολής που να αποδυναμώνει το εκφραστικό μέσο, αλλά με τη δύναμη μιας συμπαγούς ψυχικής σύνδεσης που επιτυγχάνει με τον αναγνώστη. Και αυτή η σύνδεση η πιο ισχυρή είναι ένα συναίσθημα που δεν εκβιάζεται. Η ποίηση όταν λειτουργεί, όταν συγκινεί, μας φέρνει κοντά στα συναισθήματα και τότε όλες οι αόριστες έννοιες αποκτούν τρισδιάστατη υπόσταση κι ο άυλος κόσμος γίνεται ορατός όσο και ο υλικός. Τα αισθήματα όπως και οι σκέψεις είναι γυμνά – κι ο ποιητής στη συλλογή του αυτή δεν εκδύεται μεταφορικά σαν να ήταν ρούχο μόνο τον εαυτό του και τη ζωή του ολόκληρη, αλλά πετυχαίνει και το αντίστροφο να ντύσει τα αισθήματα και τις σκέψεις με εντυπωσιακές ποιητικές ενδυματολογικές επιλογές.

Έχω γίνει παράξενος:/ Πήγα και παρήγγειλα έναν πράσινο τάφο./ «Άστ’ τον να βρίσκεται», είπα./ Μια μέρα κι εγώ δεν θα έχω εποχή.

Aν η ζωή είναι ό,τι ζεις ή ό,τι δεν ζεις είναι ένα ερώτημα που σταθερά απασχολεί τους ποιητές και όχι μόνον. Μια ζωή ποτισμένη με λίγο από το δηλητήριο της ζωής και με πολύ από το αντίδοτο του θανάτου συχνά αναλώνεται στην μάταιη αναζήτηση νοήματος απόντος, ενώ ο θάνατος ο αθόρυβος ο αριστοτέχνης της μαύρης έκπληξης σκηνοθετεί ανενόχλητος με απεριόριστες εκδοχές τον εαυτό του. Αν εν κατακλείδι είναι η ζωή ο φόβος του θανάτου, αναρωτιέται κανείς αν είναι η πραγματικότητα που βρίθει από την αληθινή ζωή των φαντασμάτων της ή η φαντασία που βρίθει από την ψεύτικη ζωή των αληθινών προσώπων; Με κατηγορούν/ πως πολύ εκτιμώ τους πεθαμένους/ και ξοδεύω παραπανίσιο χρόνο γι’ αυτούς/ Μου λένε/ πως χαρίζω αθανασία στους φυγάδες.

Ο ποιητής όμως πέρα από το υπαρξιακό άγχος του θανάτου που εμφανώς τον απασχολεί, όπως και οι απώλειες των αγαπημένων προσώπων, δεν εμφανίζεται μόνον σαν παρατηρητής κι εκτιμητής της ζωής του, αλλά και της ζωής των άλλων, κυρίως αυτών των απαξιωμένων και των καταφρονεμένων, αυτών που στάθηκαν λιγότερο τυχεροί και αδικημένοι μέσα από άδοξες ανατροπές και αδέξια γυρίσματα της ζωής και της μοίρας. Ο μετανάστης,/ είναι σαν το διπλωμένο χαρτί./ Όσο και να σιδερώνεις τη γραμμή, στις γωνίες,/ τα παλιά σβησίματα/ παραμένει ο ίδιος στο χρώμα,/ στο βλέμμα/ και στο βάρος/. Αμετακίνητη η ρυτίδα του χαρτιού.

Ο Λουάν Τζούλις είναι ένας από τους «επίμονους κηπουρούς» των ελληνικών γραμμάτων αφού επιμένει να «φυτεύει» επιτυχώς ποίηση σε γλώσσα ξένη. Έμεινα γυμνός στα ρήματα/ και τώρα πρέπει να σκεφτώ, μήπως χρειάζεται ν’ αλλάξω/ σκέψεις και πατρίδα/…/Μια μέρα έγινα ξένος, όπως είμαι στ’ αλήθεια,/ παρόλο που σκεφτόμουν πως είχα διαβατήριο αγάπης./ Η ποιητική γραφή του φέρει αληθινό ποιητικό φορτίο υψώνοντας ένα βουνό σάρκινες λέξεις που σε πλακώνει κι έπειτα συγκροτείται σ’ ένα στρόβιλο που σε παρασύρει στη δίνη μιας συγκίνησης σπάνιας και καταλήγεις να στέκεσαι βουβός κι αγνός σαν βότσαλο λευκό, πλυμένος από το θαλασσινό νερό απολαμβάνοντας στην ακροθαλασσιά τη γυμνότητα που ο ποιητής απόλυτα μεταφορικά και λυτρωτικά επιτυγχάνει, ξεντύνοντας τον ίδιο του τον εαυτό από κάθε λέξη, κάθε έννοια, κάθε εικόνα, κάθε μνήμη, κάθε τραύμα, κάθε θλίψη, κάθε λυγμό αγγίζοντας την ψυχή του αναγνώστη με θαυματουργά ακροδάχτυλα.

Γράφει η Έλσα Κορνέτη
Εφημ. Αυγή (12/11/17)
 

                Παρουσίαση στο diastixo.gr από την  Ανθούλα Δανιήλ

Ο αναγνώστης δεν μπορεί να κάνει διακειμενικά σχόλια, να βρει επιρροές και επιδράσεις. Τι συμβαίνει, λοιπόν, αφού στην τέχνη δεν υπάρχει παρθενογένεση; Αυτό που συμβαίνει είναι ότι στην ποίησή του ο Λουάν Τζούλις δεν αναπαράγει προγονικές ποιητικές φωνές, δεν συνεχίζει κάποια ποιητική παράδοση· απλώς διοχετεύει κατευθείαν στον στίχο του τη σεμνή και δωρική φωνή της ψυχής του, που καταλήγει στην πηγαία εξομολόγησή του, στη γυμνή αλήθειά του, στην ποίησή του. Γυμνός.

Με τον μονολεκτικό, χωρίς καλολογικούς προσδιορισμούς και απόλυτο στο νόημά του, τίτλο Γυμνός, ο ποιητής Λουάν Τζούλις καταθέτει τις αλήθειες του. Γυμνός, χωρίς υπαινιγμούς, υπεκφυγές, θολωμένα νερά. Το βλέμμα του πάνω στα πράγματα ειλικρινές, η ψυχή του αθώα σαν παιδιού. Ο λόγος του σταράτος, δωρικός, λιτός. Ο «πολιτισμός» της εποχής και η ανάγκη της ζωής σφυρηλάτησαν τον χαρακτήρα του, έδωσαν νεύρο στις παλάμες του, άγγιξε χαρές και ένιωσε λύπες. Όλα απλά και χειροπιαστά. Ο αγώνας για την επιβίωση δεν του επέτρεψε να καμωθεί πως είναι κάτι άλλο πέρα από αυτό που ήταν, κι ας έγινε κάτι άλλο. Εν πλήρει συνειδήσει, παρέμεινε γυμνός, δηλαδή αγνός, καθαρός, γνήσιος, όπως αρμόζει σε έναν άνθρωπο που άφησε πίσω την ψυχή του για να φτιάξει τη ζωή του και δεν σκέφτεται ποτέ να την μπασταρδέψει στο όνομα όποιας επιτυχίας. Αυτός που γύρευε εξελίχτηκε σ’ αυτό που είναι. Γνήσιος άνθρωπος.

Διαβάστε όλη την παρουσίαση εδώ
Ανθούλα Δανιήλ, diastixo.gr (09/03/18)


rss feed Νέων

rss feed Νέων Εκδόσεων

Follow us:         

 

Εκδόσεις Τόπος
Πλαπούτα 2 & Καλλιδρομίου, 114 73 Αθήνα
Τηλ.: +30 210 8222835
Fax: +30 210 8222684
Επικοινωνία: info@motibo.com

Βιβλιοπωλείο / Κεντρική διάθεση:
Καλλιδρομίου & Πλαπούτα, 114 73 Αθήνα,
Tηλ. +30 210 3221580
Fax: +30 210 3211246
Επικοινωνία: bookstore@motibo.com

Προσφορές
Login
Your e-mail:
Your password:
Εχετε ξεχάσει τον κωδικό σας;
Θέλετε να εγγραφείτε;
Νέες εκδόσεις
Λεξικό Εγκληματολογίας
Έργο Συλλογικό
Η άλλη Ελλάδα, 1950-1965
Άρης Μαραγκόπουλος
O Μαυροκόκκινος Δεκέμβρης
Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος
Εξηγώντας το Θαύμα
Βασίλης Σαμπράκος
Η διδασκαλία του Μαρξ
Νικολάι Μπουχάριν
Θετική Ψυχολογία & Ψυχοθεραπεία
Έργο Συλλογικό
Είναι ο γιος μου
Ιωάννα Τσοκοπούλου
Μείζονα Ποιητικά
Μιχάλης Κατσαρός
Του Μπούκοβι την ομαδάρα...
Θανάσης Σκρουμπέλος
Οι Λαϊκοί δρόμοι στο μεσοπολεμικό αστικό τραγούδι
Νίκος Ανδρίκος
Κοινωνική Εργασία, πολιτισμική ετερότητα και κριτικός αναστοχασμός
Έργο Συλλογικό
Πειραιάς βαθύς
Διονύσης Χαριτόπουλος
Παγκόσμια κρίση (2007-2017)
Σταύρος Τομπάζος
Παιδί και εικόνα
Richard Jolley
Κοινωνική Εργασία στην Υγεία
Βασίλης Καραγκούνης
PERU
Μιχάλης Μπολιάκης
Σχολές Οικογενειακής - Συστημικής Θεραπείας
Έργο Συλλογικό
Επαγγελματικός Προσανατολισμός
Ιωάννης Πανουτσόπουλος
Ιστορία και πράξη
Κωνσταντίνος Καβουλάκος
Έξοδος Αδιέξοδος
Έργο Συλλογικό
The Greek Icon
Ανδρέας Ζαχαράτος
Όψεις Συγκριτικής Κοινωνικής Πολιτικής
Βαρβάρα Λαλιώτη
Η τριλογία του ’80
Άρης Μαραγκόπουλος
ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ στην εποχή μας
Πέτρος Παπακωνσταντίνου
Τζάκομο Τζόις
Τζέιμς Τζόις
Μετανάστες εργάτες στην Ελλάδα
Απόστολος Καψάλης
The Working Dead
Πάνος Ζάχαρης
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΟΠΟΣ